Turken in Limburg

In 1964 sloot Nederland een wervingsakkoord met Turkije. Dat betekende niet dat er tot dan toe geen Turken in Nederland waren. Al sinds 1960 waren Turkse arbeiders in Nederland aan het werk. Zij kwamen meestal vanuit Duitsland of België, waar de werving al op gang was gekomen. In 1960 waren er in Nederland 22 Turken met een werkvergunning. Bijna vijftig jaar later telt Nederland 350.000 inwoners van Turkse afkomst. Daarmee zijn de Turken, na de Surinamers, de grootste groep migranten in Nederland.

Het waren voornamelijk gastarbeiders die naar Nederland migreerden. Ze kwamen op eigen houtje of via officiële kanalen via Duitsland of België naar Nederland. Hoewel het moderniseringsproces van arbeid en industrie al in 1923 door Kamal Atatürk, toenmalig leider van Turkije, was ingezet, had dit in de jaren zestig nog niet geleid tot een vergroting van het aantal arbeidsplaatsen. Vooral centraal Turkije en enkele oostelijke regio’s bleven achtergesteld. Het gevolg was dat veel Turken uit die regio’s migreerden naar West-Europa.

Deze gastarbeiders hadden tijdelijke contracten en men ging er (inclusief de gastarbeiders zelf) vanuit dat de arbeiders na een korte periode weer zouden vertrekken. Dit gebeurde echter nauwelijks. In 1973 stopte de werving abrupt doordat de Nederlandse economie inzakte en personeel in vele bedrijfstakken moest afvloeien. Ook had de Nederlandse overheid besloten om immigratie naar Nederland in te perken. Verblijfsvergunningen werden daardoor moeilijk(er) verkrijgbaar. De gastarbeiders die hier al een aantal jaren verbleven en dus wel hun verblijfsvergunning al hadden, lieten toen in grote getale hun vrouw en/of kinderen overkomen uit Turkije.

Turkse gemeenschap in Venlo en Venray

Sinds begin jaren zestig kwamen er Turken naar Venlo en Venray. Zij werkten in fabrieken in de regio en deden vaak zwaar werk. Ze werkten bijvoorbeeld bij Inalfa in Venray, een bedrijf dat tegenwoordig autodaksystemen maakt (zoals zonnedak-systemen, schuifdaken etc.), maar vroeger een metaalfabriek was.

Turkse gastarbeiders hebben ook hun families en kinderen over laten komen. Sinds de jaren tachtig hebben veel actieve en ondernemende migranten zich ingezet om organisaties op te zetten die op komen voor de belangen van hun achterban of zich bezighouden met het behoud van cultuur en traditie uit het land van herkomst. Zo ook in Venlo. Sinds de jaren tachtig houdt de Stichting Sociaal-Cultureel Centrum Venlo zich bezig met het organiseren van diverse activiteiten voor de Turkse gemeenschap en andere geïnteresseerden. Inmiddels is er een moskee, een sociaal-cultureel centrum, diverse Turkse winkels en sinds 1995 ook een Islamitische begraafplaats in Venlo.