Inalfa in Venray

Inalfa en Turkse gastarbeiders in Venray

Inalfa (Industriële Aluminium Fabrikaten) is in 1946 opgericht in Utrecht door J.A.M. Brugman als handelsbedrijf. In die eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog waren aluminiumproducten schaars, en Inalfa begon met het zelf produceren van onder meer breinaalden, trappen en gordijnroedes. Tijdens de Wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog werden veel nieuwe huizen gebouwd. In 1950 besloot het bedrijf zich te richten op de productie van kachels, omdat er grote vraag was naar verwarmingen voor de nieuwe woningen. In 1956 verhuisde Inalfa van Utrecht naar Venray, ook omdat de overheid aantrekkelijke subsidies bood ter ontwikkeling van de regio Noord-Limburg.

Aan het einde van de jaren zestig nam de vraag naar kachels sterk af door de introductie van centrale verwarming (CV). In diezelfde tijd begonnen bedrijven als DAF en Philips maar ook de auto-industrie met het uitbesteden van delen van hun eindproducten. Inalfa speelde hierop in met de productie van metalen componenten als (nieuwe) kerncompetentie. Men had immers een fabriek vol breed georiënteerde machines en installaties, zoals persen en een lakkerij, beschikbaar.

Begin jaren zeventig onderging Inalfa wederom een koerswijziging. Men wilde graag een eigen product maken waarbij technische kennis belangrijk was. Dit idee werd verwezenlijkt met de productie van schuifdaken voor auto’s. De eerste klanten waren Jaguar, Rover en Saab. Veertig jaar later is Inalfa uitgegroeid tot specialist op het gebied van autoschuifdak-systemen. Inalfa Roof Systems bedient wereldwijd nagenoeg alle autofabrikanten.

Inalfa was vanaf het midden van de jaren zestig de eerste in Venray die op grote schaal Turkse gastarbeiders aantrok. Het bedrijf was op dat moment de grootste industrie in Venray. Men huurde in Ankara een klein kantoortje en begon reclame te maken voor het werken bij Inalfa in Nederland. Zo werden geïnteresseerden gelokt en in het kantoortje ontving men de sollicitanten. Met behulp van een tolk werden kandidaten geselecteerd. Vanaf 1965 kwamen de eerste Turkse arbeiders ook aan in Venray. Ze kregen aanvankelijk onderdak aangeboden in een pand boven Café Het Hert aan de Grote Markt in Venray. Op de bovenverdieping waren daarvoor slaapvertrekken gebouwd. Later verhuisde men de arbeiders naar een pand aan de toenmalige ring van Venray, dit pand werd omgedoopt tot Turkyurdo. Nog weer later heeft Inalfa het pension verkocht aan één van de Turkse gastarbeiders, die het pand exploitteerde en verhuurde aan de Turkse arbeiders.

De reacties van de arbeiders op de komst van Turkse collega’s was goed. Men keek er wel van op dat ze een aantal keer per dag het werk onderbraken om zich tot Mekka te richten en te gaan bidden. Inalfa bood de Islamitische arbeiders de mogelijkheid om dit ook tijdens werktijd te doen. De arbeiders integreerden verder redelijk snel in de werkcultuur van Inalfa. Men deed b.v. ook al gauw mee met de kienavonden, waarbij het kiengetal in het Nederlands en het Turks werd omgeroepen. Deze kienavonden werden door zowel Nederlandse als Turkse personeelsleden met hun partners bezocht.

Uiteindelijk heeft naar schatting 90 procent van alle Turkse gastarbeiders tot aan het pensioen bij Inalfa gewerkt. Het waren dus trouwe werknemers. Ook hun werktempo en inzet is altijd enorm gewaardeerd geweest. De meeste van deze gastarbeiders wonen nog steeds in Venray, een dorp dat een hechte Turkse gemeenschap kent.