Surinamers in Limburg

Suriname en Nederland hebben een band die al eeuwen terug gaat. Suriname was ooit een kolonie van Nederland. De komst van grote aantallen Surinamers naar Nederland had vooral te maken met politieke en economische ontwikkelingen in Suriname in de jaren zeventig.

Burgerschap stimuleerde migratie Surinamers naar Nederland

Tot halverwege de jaren zestig vertok slechts een enkele Surinaamse student naar Nederland; na afronding van de studie keerden de studenten vaak terug. Vanaf 1965 veranderde dat beeld. Ook laagopgeleiden Surinamers maakten de oversteek en probeerden in Nederland een baan te vinden. De uitbreiding van de verzorgingsstaat – Nederland kende in die tijd hoge uitkeringen die vrij eenvoudig werden toegekend – lokte Surinaamse migranten naar Nederland. De regering trachtte de toestroom van Surinaamse migranten enigszins in te perken, maar omdat het Statuut van het Koninkrijk (uit 1954) maar één staatsburgerschap voor het hele Koninkrijk der Nederlanden kende, waren de Surinamers automatisch Nederlands staatsburger en konden ze niet geweigerd worden.

Onafhankelijkheid Suriname

Suriname maakte zich in de jaren zeventig op voor onafhankelijkheid van Nederland. De verhoudingen tussen de diverse Surinaamse bevolkingsgroepen, in het bijzonder tussen Hindoestanen en Creolen, waren gespannen. Niet iedereen in Suriname had vertrouwen in een onafhankelijk en politiek gezond Suriname. Maar ook de onzekerheid over economische ontwikkelingen in Suriname zorgden ervoor dat er tussen 1973 en 1975 veel Surinamers naar Nederland vertrokken.

Toen Suriname in 1975 onafhankelijk werd, probeerde de Nederlandse regering ook een einde te maken aan het staatsburgerschap van Surinamers, om de stroom van migranten naar Nederland te stoppen. De nieuwe Surinaamse regering ging hier niet mee akkoord. Er kwam een overgangsregeling van vijf jaar: tussen 1975 tot 1980 bleef vrij verkeer van personen tussen Nederland en Suriname geoorloofd. Het gevolg was dat tussen 1973-1975 en 1979 -1980 grote aantallen Surinamers naar Nederland kwamen, omdat men dacht dat dit hun laatste kans zou zijn om naar Nederland te emigreren.

De groepen Surinamers die in de jaren zestig en zeventig naar Nederland kwamen, waren trouwens niet de eerste Surinamers die naar Nederland vertrokken. Al sinds de koloniale tijd migreren Surinamers naar Nederland. Uiteraard waren dit eerst vooral mensen uit de koloniale elite. Vanaf de jaren twintig en dertig kwamen ook minder gefortuneerde Surinamers naar Nederland op zoek naar een betere opleiding, werk of om daar een muziek- of sportcarrière op te bouwen.

Later zorgden ook de militaire coup van 1980 en de Decembermoorden van 1982 voor een nieuwe stroom van Surinaamse migranten. Ook in de jaren negentig van de 20^e eeuw emigreerden Surinamers naar Nederland vanwege de toenmalige slechte economische situatie in Suriname. Helaas voor Suriname waren dit vaak hoogopgeleiden waardoor Suriname te maken kreeg met een tekort aan goed geschoold personeel. Dit had een remmende werking op de ontwikkeling van Suriname.

Polygoon journaal: Onafhankelijkheid Suriname 1975

De meeste Surinamers in Nederland hebben een Nederlands paspoort. Zes procent van de Chinezen in Nederland komt uit Suriname. Hierover lees je meer in de beeldbank van de Chinezen.